De vraag of het begaan van één verkeersfout voldoende is om schuld aan te nemen in de zin van artikel 6 Wegenverkeerswet 1994 (WVW) is er een waar de rechter vaker mee is geconfronteerd. Art 6 WVW stelt het veroorzaken van verkeersongevallen die de dood of (zwaar) letsel tot gevolge hebben strafbaar, mits het aan de schuld van de verkeersdeelnemer te wijten is. Hetgeen waaraan de rechter dit altijd toetst zijn de feiten en omstandigheden van het geval. Recentelijk (4 november 2025) deed het gerechtshof van ‘s-Hertogenbosch een uitspraak in een hoger beroep met betrekking tot dit vraagstuk.
In die situatie ging het om een verkeersongeval veroorzaakt door het zonder richtingaanwijzer van rijbaan wisselen op de snelweg, waarbij een motorrijdster letsel opliep. Het aannemen van schuld vereist, naast het causaal verband, minimaal een aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid of onoplettendheid. Hierbij word volgens vaste jurisprudentie, zoals de uitspraken van de Hoge Raad op 1 juni 2004 en 29 april 2008, gekeken naar alle omstandigheden, waaronder bijvoorbeeld de verkeerssituatie, het gehele rijgedrag van de bestuurder, en levert het begaan van een verkeersfout dus niet automatisch schuld in de zin van artikel 6 WVW op. Omdat de bestuurder in deze situatie extra oplettend had moeten zijn in de file, waarbij op de rijbaan waar naartoe werd gewisseld significant harder werd gereden, van stapvoets naar 70 km/h, en in zo’n situatie dus ook naliet om richting aan te geven bij het wisselen van rijstrook, werd deze gedraging ook door het gerechtshof aangenomen als aanmerkelijke onvoorzichtigheid en onoplettendheid, en draagt de bestuurder schuld aan het verkeersongeval, ook al beging de bestuurder maar één verkeersfout. Kortom, het begaan van één verkeersfout kan schuld opleveren. Maar zoals uit de vaste jurisprudentie blijkt, die hierboven benoemd zijn, is het niet voldoende. Er zal naast het begaan van die verkeersfout ook een aanmerkelijke mate van verwijtbare onoplettendheid moeten zijn, die aan alle omstandigheden van het geval getoetst zullen moeten worden.
Geschreven door: Veerle van Mook.